சுவிட்சர்லாந்தின் அடர்ந்த பைன் காடுகளில் (Pine forest) நீங்கள் உலாவுவதாகக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். ஆங்காங்கே தரையில் சிவப்பு நிறத்தில் சிறிய காளான்கள் (Russula) தென்படலாம். பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும் இந்தச் சிறிய காளான்கள், உண்மையில் மண்ணுக்குக் கீழே பரந்து விரிந்து கிடக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான வலையமைப்பின் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? நாம் காணும் காளான்கள் என்பவை வெறும் ‘இனப்பெருக்க உறுப்புகள்’ (Fruiting body) மட்டுமே; அதன் உண்மையான உடல் மண்ணுக்கு அடியில் மைக்கோரைசா (Mycorrhizae) எனும் ரகசிய வலையாகப் படர்ந்துள்ளது.
பங்கசு இராச்சியம் (Kingdom Fungi) நாம் நினைப்பதை விடப் பெரியது. இதுவரை சுமார் 1,00,000 சிற்றினங்கள் மட்டுமே கண்டறியப்பட்டுள்ளன, ஆனால் உண்மையில் 15 லட்சம் (1.5 million) சிற்றினங்கள் இருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். காளான் உலகின் இந்த மறைந்திருக்கும் பிரம்மாண்டத்தைப் புரிந்துகொள்ளத் தயாராகுங்கள்.
மரங்களுக்கு இடையே உணவை பகிரும் ரகசிய ‘இணையம்‘
காடுகளில் உள்ள மரங்கள் தனித்தனியாக இயங்குவதில்லை. காளான்கள் மண்ணுக்கு அடியில் ஒரு ரகசிய ‘இணையத்தை’ உருவாக்கி வைத்துள்ளன. 2016-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி, இந்த பூஞ்சை இழைகள் வெவ்வேறு சிற்றினங்களைச் சேர்ந்த மரங்களுக்கு இடையே உணவு (வெல்லத்தை) பரிமாறிக் கொள்கின்றன.
உதாரணமாக, Russula அல்லது Cortinarius caperatus போன்ற காளான்கள் ஒரு மரத்தில் ஒளித்தொகுப்பு மூலம் உருவான வெல்லத்தை, மற்றொன்றிற்கு வழங்க உதவுகின்றன.
“காடுகளின் வாழ்க்கை பற்றிய நமது புரிதலுக்கு இது ஒரு புதிய அளவிலான சிக்கலான தன்மையை (Complexity) சேர்க்கிறது.”
இந்த வலையமைப்பு இல்லையென்றால், காடுகளின் சுற்றுச்சூழல் இவ்வளவு சீராக இயங்குவது சாத்தியமில்லை.
காளான்கள் உணவைச் சாப்பிடுவதில்லை; அவை உறிஞ்சுகின்றன!
விலங்குகளைப் போலக் காளான்கள் உணவை வாயால் உட்கொள்வதில்லை. இவை ‘பிறபோசணிகள்’ (Heterotrophs). இவை தங்களுக்குத் தேவையான உணவைத் தாங்களாகவே தயாரித்துக் கொள்ள முடியாது. மாறாக, இவை ‘நீர்ப்பகுப்பு நொதியங்களை’ (Hydrolytic enzymes) தங்களைச் சுற்றியுள்ள சூழலில் சுரக்கின்றன. இந்த நொதியங்கள் சிக்கலான மூலக்கூறுகளைச் எளிய சேதன சேர்வைகளாக உடைக்கின்றன. அதன் பிறகு, அந்த போசணையை காளான்கள் தங்கள் கலங்கள் வழியாக உறிஞ்சிக் கொள்கின்றன (Absorption).
இந்த உறிஞ்சுதல் முறையின் போது, கலங்களுக்குள் போசணைச் செறிவு அதிகரிப்பதால் ‘பிரசாரண அமுக்கம்’ (Osmotic pressure) ஏற்படுகிறது. இந்த அமுக்கத்தால் கலங்கள் வெடிக்காமல் இருக்க, காளான்களின் கலச்சுவர்கள் ‘கைற்றின்’ (Chitin) எனப்படும் வலிமையான மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்ட ஒரு சேர்வையால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
ஒரு சென்டிமீட்டர் மண்ணில் ஒளிந்திருக்கும் ஒரு கிலோமீட்டர் நீளப் பயணம்
காளான்களின் உடலமைப்பு ‘ஹைஃபே’ (Hyphae) எனப்படும் மிக மெல்லிய குழாய் போன்ற இழைகளால் ஆனது. இந்த இழைகளின் தொகுப்பே ‘மைசீலியம்’ (Mycelium) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஒரு கனசென்டிமீட்டர் (1 cm³) வளமான மண்ணில், சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள ஹைஃபே இழைகள் இருக்கலாம். இவை மண்ணுடன் சுமார் 300 சதுர சென்டிமீட்டர் (300 cm²) பரப்பளவிற்குத் தொடர்பில் உள்ளன.
இந்த ஹைஃபே இழைகள் பல கலங்களை கொண்டவை. இவை ‘தடுப்புச் சுவர்கள்’ (Septa) மூலம் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தடுப்புச் சுவர்களில் உள்ள சிறிய துளைகள் வழியாக றைபோசோம்கள், இழைமணி மற்றும் கரு கூட ஒரு கலத்திலிருந்து மற்றொரு கலத்திற்குத் தடையின்றிப் செல்ல முடியும். காளான்கள் தடிப்பாக வளர்வதை விட, நீளமாக வளர்வதற்கே அதிக ஆற்றலைச் செலவிடுகின்றன. இந்த அதீத மெல்லிய தன்மையே தாவர வேர்களால் எட்ட முடியாத இடங்களுக்குச் சென்று சத்துக்களை உறிஞ்ச இவற்றுக்கு உதவுகிறது.
வேட்டையாடும் காளான்கள்
காளான்கள் இலைகளையும் உக்கிய மரங்களையும் மட்டுமே சிதைப்பவை (Decomposers) என்று எண்ணிவிடாதீர்கள். மண்ணுக்கு அடியில் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத போர் எப்போதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. சில காளான்கள் தீவிரமான வேட்டைக்காரர்களாகச் செயல்படுகின்றன. Arthrobotrys போன்ற மண் காளான்கள் இதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.
இவை மண்ணில் வாழும் நெமடோட் (Nematode) எனப்படும் மிகச்சிறிய புழுக்களைப் பிடிக்கத் தங்கள் ஹைஃபே இழைகளைச் ‘சுருங்கும் வளையங்களாக’ (Constricting hoops) மாற்றுகின்றன. அந்தப் பொறியில் புழு சிக்கிய ஒரு வினாடிக்குள் அவை சுருங்கிப் புழுவை நிலைகுலையச் செய்கின்றன. பின்னர், புழுவின் உடலுக்குள் ஊடுருவி, அதன் ‘உள் இழையங்களை’ (Inner tissues) சமிபாடு செய்து போசணையப் பெறுகின்றன. இது இயற்கையின் ஒரு வியத்தகு மற்றும் கொடூரமான பரிணாம வளர்ச்சி உத்தி ஆகும்.
மைக்கோரைசா (Mycorrhizae) தாவரங்களின் உயிர்நாடி
காளான்களுக்கும் தாவரங்களின் வேர்களுக்கும் இடையிலான பரஸ்பர உறவு ‘மைக்கோரைசா’ (Mycorrhizae) எனப்படுகிறது. இதில் இரண்டு முக்கிய வகைகள் உள்ளன:
- எக்டோமைக்கோரைசா (Ectomycorrhizal fungi): இவை வேர்களின் மேற்புறத்தில் ஒரு கவசம் போலப் படர்ந்து வளர்கின்றன.
- ஆர்பஸ்குலர் மைக்கோரைசா (Arbuscular mycorrhizal fungi): இவை வேர்களின் கலச்சுவர்களுக்குள் ஊடுருவுகின்றன. ஆனால், இவை கலமென்சவ்வைத் துளைப்பதில்லை. மாறாக, ஒரு பலூனுக்குள் விரலை வைப்பது போல, கலமென்சவ்வை ‘உள்நோக்கி மடியச் செய்து’ (Invagination) சிறிய குழாய்கள் போன்ற அமைப்புகளை (Arbuscules) உருவாக்கிச் போசணையப் பரிமாறிக் கொள்கின்றன.
இந்த உறவின் மூலம், காளான்கள் மண்ணிலிருந்து பொஸ்பேட் அயன்கள் (Phosphate ions) மற்றும் அத்தியாவசியத் கனியுப்புக்களைத் தாவரங்களுக்கு வழங்குகின்றன. பதிலுக்கு, தாவரங்கள் தயாரித்த உணவைப் பங்கசுக்களுக்கு வழங்குகின்றன. காடு வளர்ப்பு மற்றும் விவசாயத்தில் இந்த உறவு மிக முக்கியமானது.
இறுதியாக…
நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லும் காளான்கள், புவியின் உயிர்ச்சூழலைச் சமநிலையில் வைத்திருப்பதில் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன. பங்கசு உலகின் இந்த மறைந்திருக்கும் ஆற்றலை நாம் பெரும்பாலும் கவனிப்பதில்லை.
“பங்கசு இராச்சியத்தின் புறக்கணிக்கப்பட்ட மகத்துவம் வியக்கத்தக்கது.”
நாம் நடக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும், நம் காலடியில் இவ்வளவு பெரிய மற்றும் சிக்கலான உயிர் வலைப்பின்னல் இடையறாது இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நினைக்கும் போது உங்களுக்கு என்ன தோன்றுகிறது? அடுத்த முறை நீங்கள் ஒரு காட்டிற்குச் செல்லும் போது, உங்கள் காலடியில் ஒரு பிரம்மாண்டமான உயிருள்ள ‘இணையம்’ இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை மறக்காதீர்கள்!
